Informacja prasowa: 21.01.2010

HP IPG – Program rozwiązań środowiskowych

Wprowadzenie

W społeczeństwie wykazującym coraz wyższy poziom świadomości ekologicznej, główne organizacje sektora publicznego znajdują się pod nasilającą się presją, udokumentowania swoich pro-środowiskowych działań i wykazania dążenia do zidentyfikowania i wyeliminowania nieekologicznych praktyk. Jest to szczególnie istotne w obliczu faktu, że organizacje publiczne należą do grona ważnych konsumentów instytucjonalnych w Europie, wydając około 16 procent unijnego PKB—jest to suma będą odpowiednikiem połowy PKB Niemiec.

Nie ulega oczywiście wątpliwości, że zrównoważona działalność jest ważnym celem organizacji publicznych, ale realia obecnej sytuacji gospodarczej wymuszają redukcję budżetów we wszystkich obszarach, co oznacza, że kwestie zrównoważonego podejścia łatwo mogą spaść z listy priorytetów.  Jednak niezależnie od kryzysu, przyjęty przez UE cel 20-procentowej redukcji emisji CO2 do 2020 r. wciąż obowiązuje. Ponadto w 2006 r. państwa członkowskie przegłosowały strategię zrównoważonego rozwoju, określającą metody i środki mające pomóc poszczególnym państwom osiągnąć unijne i krajowe cele. Szczególny nacisk kładzie ona na to, aby organy sektora publicznego nadały wyższy priorytet zagadnieniom zrównoważonego działania.  

„Ekologiczne” zamówienia publiczne

Pozyskiwanie produktów za pieniądze podatników zawszy było i będzie obszarem podlegającym intensywnej kontroli, a aspekt ekologiczny nie jest tu wyjątkiem.  W przypadku organów sektora publicznego, jednym z najważniejszych mechanizmów, mających przyczynić się do realizacji zakładanej redukcji emisji, są zielone zamówienia publiczne (ZZP). Jest to zestaw szczegółowych i dość restrykcyjnych zasad, wchodzących w skład unijnych dyrektyw zamówieniowych. Obowiązują one na poziomie zarówno krajowym, jak i europejskim. Mają gwarantować, że organizacje publiczne pozyskują produkty i usługi oferujące najlepszą możliwą wartość środowiskową. 

ZZP to dzwonek alarmowy dla sektora publicznego w Europie.  Ich założenia są  bardzo ambitne.  Komisja proponuje przyjęcie celu mówiącego o 50-procentowym udziale ZZP już od 2010 r. Oznacza to, że od 2010 r. 50 procent zamówień publicznych w obrębie UE powinno uwzględniać kryteria środowiskowe.  Cała uwaga jest teraz skupiona na sektorze publicznym, który ma urzeczywistnić ten plan.

ZZP wprowadzają szereg zaleceń dla organizacji sektora publicznego, wyjaśniających, jak osiągnąć przyjęte cele.  Należy m.in.: 

-       Sporządzać czytelne i precyzyjne specyfikacje techniczne zamówień, uwzględniając w miarę możliwości czynniki środowiskowe

-       Używać ekologicznych tytułów, które komunikują światu zewnętrznemu obowiązujące zasady i gwarantują maksymalną przejrzystość dla potencjalnych dostawców bądź usługodawców, a także dla obywateli

-       Określić kryteria wyboru na podstawie wyczerpującej listy kryteriów wspomnianych w dyrektywach zamówieniowych. Tam, gdzie jest to stosowne, uwzględniać kryteria środowiskowe służące do wykazania technicznej zdolności do realizacji kontraktu. Poinformować potencjalnych dostawców, usługodawców i wykonawców, że mogą korzystać ze schematów i deklaracji zarządzania środowiskowego, aby wykazać zgodność z kryteriami

-       Wykorzystać klauzule dotyczące wykonania umowy do zawarcia w kontraktach dodatkowych warunków środowiskowych. Nalegać na wykorzystanie przyjaznych dla środowiska metod transportu tam, gdzie jest to możliwe

-       Rozważyć, które produkty lub usługi będą najbardziej odpowiednie, zarówno pod względem ich wpływu środowiskowego, jak i dostępnych informacji, obecności na rynku, dostępności technologii, kosztów i widoczności.

-       Określić kryteria rozstrzygania przetargów: w przypadku zamówień udzielanych na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, należy wstawić odpowiednie kryteria środowiskowe, które posłużą jako punkt odniesienia pozwalający porównać ekologiczne oferty między sobą (jeżeli specyfikacja techniczna wskazuje, że dany kontrakt jest zielony)

ZZP to duży krok w stronę stworzenia kryteriów środowiskowych obowiązujących organizacje sektora publicznego w krajach unijnych. Jednakże polityka na poziomie UE to dopiero początek. Także poszczególne kraje koncentrują się intensywnie na zagadnieniach zrównoważonego rozwoju, wprowadzając lokalne i krajowe metody zachowania zgodności.  W obliczu takiej presji uwzględnienie w swoich działaniach zrównoważonych rozwiązań stało się dla sektora publicznego kwestią niezwykle pilną. 

Zielone IT i ekologiczne drukowanie

W powyższym kontekście, wiele uwagi zwraca się na produkty i usługi teleinformatyczne. Nie jest to zaskakujące, biorąc pod uwagę zużycie energii zwykle związane z wykorzystaniem technologii IT.  Działania podejmowane w UE w ramach ZZP wykazały, że usprawnienia w zakresie biurowego wyposażenia IT, a zwłaszcza drukowania, mają znaczący wkład w zmniejszenie śladu węglowego poszczególnych organizacji. Komisja wydała kilka zaleceń poświęconych właśnie drukowaniu. I tak, zgodnie z zaleceniami, należy: 

  • Scentralizować druk
  • Używać elektronicznych szablonów jako firmowej papeterii
  • Instalować urządzenia wielofunkcyjne lub drukarki z funkcją druku dwustronnego
  • Przeszkolić użytkowników w zakresie zużycia papieru i możliwych oszczędności
  • Minimalizować liczbę niepotrzebnych wydruków dzięki maksymalnemu wykorzystaniu elektronicznych/cyfrowych systemów obiegu informacji

 

Biznesowe uzasadnienie zrównoważonego podejścia

Powyższe rozwiązania wydają się być wystarczająco proste, ale zrównoważone praktyki w dziedzinie informatyki w sektorze publicznymi wymagają gruntowego przemyślenia tego, w jaki sposób organizacje sektora publicznego zamawiają i wdrażają systemy IT.

Po pierwsze, organizacje muszą lepiej i bardziej spójnie monitorować koszty związane z infrastrukturą IT, z których wiele ma charakter ukryty i nie podlegało do tej pory kontroli.  Za przykład niech posłuży druk.  Zgodnie z wynikami badań, na każde euro, jakie organizacja wydaje na wydrukowanie dokumentu, przypada dodatkowe 9 euro w kosztach zarządzania drukiem. Na te koszty składają się utrzymanie pomieszczeń, poświęcony czas użytkowników, zarządzanie dokumentami oraz obsługa IT. Ponieważ nie są one analizowane w kontekście druku i przetwarzania obrazu, to prawdziwe wydatki na utrzymania floty drukarek—całkowite koszty utrzymania—często pozostają niesprecyzowane. To samo dotyczy wpływu na środowisko.

Po drugie, informatyka w sektorze publicznym ewoluuje raczej taktycznie niż strategicznie.  Druk jest ponownie dobrym tego przykładem.  Urządzenia takie jak drukarki często są dodawane do sieci w reakcji na bieżące potrzeby, nie zaś zgodnie z długoterminowym planem.  W efekcie powstaje infrastruktura podzielona zarówno technicznie, w związku z czym brakuje jednego zestawu narzędzi do centralnego zarządzania wszystkimi urządzeniami, jak i administracyjnie, gdyż różne centra kosztów są odpowiedzialne za różne fragmenty systemów IT.  Jednym z rozwiązań tego problemu, ku któremu skłania się wiele organizacji, jest outsourcing IT oraz zarządzane środowiska IT.  W przypadku druku oznacza to wdrożenie usług zarządzania drukiem (Managed Print Services – MPS). Jest to jeden z najszybciej rosnących segmentów biznesowych w dziedzinie druku korporacyjnego. 

Po trzecie, bezpośrednio w związku z kwestiami poruszonymi powyżej, zakupy sprzętu IT w organizacjach sektora publicznego często determinowane są przede wszystkim ceną urządzeń, a nie długoterminowymi kosztami ich eksploatacji.  Może to prowadzić nie tylko do wyższych całkowitych kosztów posiadania, ale także zwiększonego zużycia zasobów.  Druk pojawia się tutaj jako świetny przykład. Krótkoterminowa ocena wyłącznie kosztów sprzętu, zwykle wiąże się z większym od potrzebnego zużycia papieru, materiałów eksploatacyjnych i—co najważniejsze—energii.  Aby rozwiązać ten problem, dyrektorzy IT w organizacjach publicznych powinni brać pod uwagę pełen cykl eksploatacji produktów IT—od produkcji, poprzez wykorzystanie, aż po zbycie.  

Ostatnim powszechnym problemem w organizacjach sektora publicznego jest brak wystarczającej wiedzy na temat tego, jak decydenci IT mogą mierzyć i oceniać wpływ infrastruktury na środowisko.Ocena i pomiary mają szczególną rolę w wyjaśnianiu kwestii ekologicznych w oczach dyrektorów IT w sektorze publicznym. Ułatwiają one wdrożenia: decydenci IT muszą wiedzieć, w jakim miejscu się znajdują w kontekście zrównoważonych działań, a także wg jakich kryteriów powinni to oceniać. Ich zadaniem jest także stworzenie powiązań między weryfikowalnymi miarami a zielonymi wdrożeniami. 

Droga do skutecznej realizacji

Warto podkreślić, zwłaszcza w czasie spowolnienia gospodarczego, że czynniki, które sprawiają, że infrastruktura druku jest nieefektywna środowiskowo, sprawiają także, że generuje ona większe koszty niż powinna. Działania środowiskowe to nie luksus mający na celu zrównoważony rozwój; to bezpośrednie i natychmiastowe sposoby na oszczędzenie pieniędzy podatników i lepsze wykorzystanie budżetu. 

Organizacje—nie tylko publiczne—coraz częściej przekonują się, że zielone praktyki opłacają się także finansowo. W przypadku organizacji sektora publicznego obecna sytuacja gospodarcza stanowi szczególną zachętę, aby sięgnąć po ekologiczne rozwiązania.  Oszczędność energii, papieru i materiałów eksploatacyjnych ratuje naszą planetę, ale także przynosi korzyści dla wyników finansowych.  Jednak aby wprowadzenie bardziej zrównoważonych rozwiązań IT w sektorze publicznym było możliwe, najpierw trzeba wyeliminować ich wrodzoną nieefektywność.

About HP Inc.

HP Inc. creates technology that makes life better for everyone, everywhere. Through our portfolio of printers, PCs, mobile devices, solutions, and services, we engineer experiences that amaze. More information about HP Inc. is available at http://www.hp.com.

© 2016 HP Inc. The information contained herein is subject to change without notice. The only warranties for HP Inc. products and services are set forth in the express warranty statements accompanying such products and services. Nothing herein should be construed as constituting an additional warranty. HP Inc. shall not be liable for technical or editorial errors or omissions contained herein.